«جنگ علیه ترور» در افغانستان بیشتر به شوخی شبیه است!!

ملالی جویا ۲۸ ساله، یکی از نمایندگان زن و جوان ترین نماینده مجلس افغانستان است. او در سپتامبر ۲۰۰۵ به نمایندگی وولسی جرگه (مجلس قانون گذاری افغانستان) برگزیده شد و از لحاظ تعداد رأی نمایندهٔ دوم ولایت فراه شد. ولی او به دلیل انتقادهای آشکارش از جنگ سالاران و قاچاقچیان مواد مخدر که در دولت مرکزی حضور دارند هدف تهدیدهای بیشماری قرار گرفته است. زمانی که او در مصاحبه ای آشکارا به نقض حقوق بشر توسط نمایندگان جنگ سالار اشاره و اعتراض کرد مورد خشم جنگ سالاران قرار گرفت به طوری که در ۳۱ اردیبهشت ماه ۱۳۸۶ نمایندگی او را در مجلس تا پایان دوره فعلی تعلیق کردند. ملالی اکنون برای یک رشته سخنرانی در کانادا به سر می برد.

ملالی جویا می گوید: «ما امروز امنیت و آزادی می خواهیم. ولی نیروهای نظامی بیگانه به نام تأمین امنیت آزادی ما را گرفته اند. ما احتیاج به پشتیبانی بین المللی داریم ولی اشغال کشور را نمی خواهیم.»

او نخستین و تنها سخنرانی خود را در تورنتو روز ۱۵ آبان ۸۶ در سالن سندیکای کارگران فولادکار با عنوان «زنان و جنگ افغانستان» برگزار کرد. این سخنرانی را جمعیت «ائتلاف تورنتو برای پایان جنگ» ترتیب داده بود. سالن محل سخنرانی چنان انباشته از جمعیت بود که بسیاری نتوانستند وارد شوند و حتی جا برای ایستادن هم نبود.

ملالی با سخنرانی آتشین خود درباره وضعیت رقت بار زنان در افغانستان و این که چگونه اشغال کشور شرایط را برای زنان چند درجه سخت تر کرده است، جمعیت حاضر را مجذوب و متحیر کرد.

او در بخشی از سخنانش گفت که نیروهای اشغالگر با اشغال کشور و نادیده گرفتن نیازهای مردم در عمل زمینه را برای طالبان مهیا می کنند تا طرفداران بیشتری پیدا کنند. هر دو طرف، چه جنگ سالاران دولتی و چه طالبان، به یک نسبت شرایط زندگی زنان را مصیبت بارتر کرده اند.

نیروهای اشغالگر و به ویژه کانادایی ها با پنهان شدن در پشت نقاب دفاع از دموکراسی و بهبود شرایط زندگی مردم افغانستان، در حقیقت منافع آمریکا را تأمین می کنند که چیزی نیست جز ادامه حضور این قدرت در این منطقهٔ استراتژیکی جهان.

ملالی از همه نیروهای دموکراتیک و صلح دوست جهان به خاطر پشتیبانی از مردم افغانستان سپاسگزاری کرد و از آنها خواست که به همبستگی خود ادامه دهند.

در پاسخ به پرسش یکی از حاضران که پرسید: «نیروهای اشغالگر چند مدرسه و بیمارستان در افغانستان ساخته اند؟» ملالی گفت: «حقیقت این است که نیروهای نظامی آمریکا یا کانادا حداقل توجه را به بهبود وضعیت زندگی مردم افغانستان نشان داده اند. همه کمک های مالی  به دولت داده می شود که بیشتر آن به جیب های جنگ سالاران فاسد ریخته می شود و اگر مقداری هم به مردم  بدهند، مبلغ بسیار کمی در راه نیازهای مردم مصرف می شود.

او سپس از دولت کانادا خواست که اگر واقعاً می خواهد به مردم مصیبت زده افغانستان کمک کند و از یک فاجعه یازده سپتامبر دیگر جلوگیری کند، نیروهای خود را از افغانستان بیرون بیاورد و از دولتی که متشکل از «جنگ سالاران، قاچاقچیان مواد مخدر و جنایتکاران» است حمایت نکند.

او افزود که دولت کانادا باید به طور مستقل عمل کند و از سیاست های آمریکا پیروی نکند. سربازان کانادایی که با طالبان می جنگند بدون این که خود بخواهند سیاست خارجی آمریکا را به پیش می برند که حمایت از یک دولت فاسد است. «این سیاست به سخره گرفتن دموکراسی و مضحکه کردن جنگ علیه ترور است.»

با وجود آن که کشور افغانستان در صورت خروج نیروهای نظامی بیگانه به جنگ داخلی کشیده خواهد شد، که بی تردید هیچ کس خواستار آن نیست، ولی حضور نیروهای خارجی وضعیت کشور را بیش از پیش بی ثبات کرده و می کند که این منجر به یک «یازده سپتامبر دیگر» خواهد شد.

ملالی در ادامهٔ صحبت هایش افزود که کانادا باید حمایت مادی و معنوی خود را متوجه «احزاب دموکراتیک آزادیخواه» کند که حتی قدرت مالی چاپ اعلامیه هایشان را نیز ندارند؛ یا از سازمان های غیر دولتی حمایت کند که سابقه ای بی خدشه دارند و به دلیل مشکلات مالی نمی توانند پروژه های اساسی را که با هدف بازسازی امور زیر بنایی مردم شروع کرده اند به پایان برسانند. «شما می توانید به جای این که میلیاردها دلار به کیسه این دولت فاسد بریزید، از نیروهای واقعی مردمی دفاع کنید.» امروز ۸۰ درصد نمایندگان مجلس از جنگ سالاران، قاچاقچیان مواد مخدر و تبهکاران هستند... آنها مردم را در سراسر جهان فریب داده اند. آنها نقاب دموکراسی به چهره زده اند ولی هیچ اعتقادی به آزادی ندارند.

ملالی جویا در سال ۲۰۰۴ میلادی در ایتالیا به عنوان زن سال شناخته شد؛ یکی از ۱۰۰۰ زنی است که برای دریافت جایزه صلح نوبل در سال ۲۰۰۵ نامزد شد؛ همایش جهانی اقتصاد او را به عنوان یکی از ۲۵۰ رهبر جهان برای سال ۲۰۰۷ برگزید و چندی پیش پارلمان اروپا او را نامزد دریافت جایزه ساخاروف برای آزادی اندیشه کرد. فیلم مستندی نیز که چند جایزه برده است دربارهٔ ملالی جویا ساخته شده است که «زنی در میان جنگ سالاران» نام دارد ( پیشتر نام آن «دشمنان خوشبختی» بود) و در بیشتر کانال های دولتی آمریکا به نمایش در آمده است.

به دعوت فراکسیون حزب چپ مجلس آلمان، از ۲۷ تا ۳۱ شهریور امسال ملالی جویا در برلین بود تا با مقام های دولت آلمان دیدار و گفتگو داشته باشد و مردم آلمان را از آنچه در افغانستان می گذرد آگاه کند. او می گوید: «... با کمال تأسف امروز افغانستان کشوری اشغال شده است و دولت آمریکا صرفاً به دنبال منافع منطقه ای و اقتصادی خود است و حال و روز مردم افغانستان هیچ اهمیتی برایش ندارد. آمریکا ائتلاف شمال را بال و پر و قدرت داده است، هر چند همان گونه که پرزیدنت کرزای هم گفته است، خطر آنها حتی از طالبان هم بیشتر است. و طالبان به این دلیل قوی تر می شوند که اکثریت مردم حکومت فعلی را نمی خواهند. به یاد داشته باشیم که این آمریکا بود که در اصل طالبان را درست کرد و از آنها و نیز از ائتلاف شمال حمایت کرد. آمریکا اگر می خواست، به آسانی می توانست طالبان را از میان بردارد. برای مردم افغانستان عجیب است که چگونه یک ابر قدرت  نمی تواند عده ای قرون وسطایی ، بیسواد و نادان مانند طالبان را شکست دهد. در واقع آمریکا در جنگ علیه طالبان جدی نیست و تنها احتیاج به بهانه ای دارد تا حضورش را در افغانستان ادامه دهد، تا بتواند ایران، چین، آسیای مرکزی و سایر قدرت های آسیایی را تهدید کند...»

ملالی جویا در جای دیگری می گوید: «... من متأسفم که بسیاری از اعضای پارلمان آلمان نمی خواهند صدای کسی را بشنوند که صدای مردم افغانستان است. وقتی که افغانستان با وجود حضور ده ها هزار سرباز خارجی ۹۳ درصد تریاک جهان را تولید می کند، این بدان معناست که تلاش های بین المللی شکست خورده است و گزینه های دیگری را باید در نظر داشت.»

«ما به پشتیبانی همه جانبه و مادی شما نیاز داریم. مردم می توانند از ما حمایت و به ما کمک مالی کنند. من برای آموزش زنان و دختران افغان به کمک شما نیازمندم. زمانی شهید مینا به من گفت که «زنان افغانستان مانند شیرهای خفته ای هستند که وقتی بیدار شوند و برخیزند نقش بزرگی را در هر نهضت اجتماعی ایفا خواهند کرد.» یاری شما توان مرا در آموزش و خیزش این شیرهای خفته درباره حقوق شان بالا می برد. آنگاه هیچ قدرتی نخواهد توانست با آنها با خشونت رفتار کند یا آنها را از حقوق حقه خود محروم سازد.»

برای اطلاعات بیشتر درباره ملالی جویا و مبارزه مردم افغانستان به صفحه

www.malalaijoya.com مراجعه کنید.

بيست آبان 1386