|
دولت
به دنبال ارائه طرحي براي پذيرش
جنسيتي در دانشگاهها
اعتماد ملي: سه ماه پس از آغاز
سال تحصيلي و روزهايي كه نامههاي
دانشجويان دختري كه با اعمال
سهميهبندي جنسيتي از تحصيل
بازماندند و جاي آنها را پسراني
با رتبههايي بالاتر و
ترازهاي علمي پايينتر گرفتند،
تازه همزمان با سالروز دانشجو (16
آذر) معاون دانشجويي در اين مورد
اظهار نظر كرد، البته آن هم با
نگاهي مثبت براي دفاع از آنچه كه
در كنكور گذشته مخفيانه اجرا
كردند.
صداهايي كه به گوش ميرسد، نشان
ميدهد كه برنامهاي در راه
است، چون معاون دانشجويي وزارت
علوم نگاه دولت به پذيرش جنسيتي
در دانشگاهها را اينگونه
توضيح داده است: <ميتوان در
اين مورد طرحي را تهيه كرد و
براي اجرا مورد بررسي قرار داد
اما در سالهاي آتي اين دانشجو
است كه دانشگاه را انتخاب ميكند
و به اندازه تمامي دانشجويان
ظرفيت وجود دارد.>اين گفته
محمود ملاباشي، يعني تاييدي
بر آنچه انجام شده و احتمالا
در آينده هم ادامه خواهد داشت،
حتي اگر بر گسترش دانشگاههاي
پيام نور هم تاكيد شود: <دانشگاه
پيام نور فلسفهاي متفاوت از
ساير دانشگاهها دارد. اگر نسبت
استاد به دانشجو در دانشگاههاي
دولتي بايد 20 باشد در اين
دانشگاه 200 و در برخي مواقع 400 هم
قابل قبول است.>
او پس از اين جملات ديگر
توضيحي در اين مورد نداده است،
شايد چون خود ميدانسته كه در
پذيرش دانشگاهها چه اتفاقي
افتاده است.اما در اين شرايط
برخلاف واقعيت اتفاق افتاده
فرشته ساساني مشاور وزير كشور
در امور بانوان موضوع را با همان
جملات تكراري بيان ميكند: <سياستي
اعمال نشده است، اين بحث را بايد
از منظر علمي نگاه كرد. چون در
كثرت ورود دختران به دانشگاهها
منعي نميبينيم، طبيعتا
دختران، اهل علم، بااستعداد و
علاقهمند هستند؛ از اين رو
با فراهم بودن زمينه براي حضور
در دانشگاهها، منعي براي آنها
نيست.>با اين حال مديركل دفتر
امور بانوان وزارت كشور بعد از
اين جملات وقتي با پرسش <چرا
به جاي رقابت سالم و ايجاد
انگيزش براي پسران، سدي مقابل
سهميه علمي دختران ميچينند؟>
مواجه شد، گفت: <بايد ديد چرا
استقبال پسران براي ورود به
دانشگاه كم شده است؛ نه آنكه در
برابر كثرت ورود دختران به
دانشگاهها مانعتراشي كرد.
ممكن است در مقطع كارشناسي،
كثرت ورود دختران را داشته
باشيم؛ اما واقعيت آن است كه در
مقاطع كارشناسيارشد و دكتري،
نه تنها زنان عدد قابل توجهي
ندارند، بلكه سهم قابل توجه نيز
به مردان تعلق گرفته است.>
با همه اين جملات مشاور وزير
كشور بار ديگر در مورد سهميهبندي
جنسيتي گفت: <تصميمگيرندگان
بايد بپذيرند كه زنان عدد قابل
توجهي در رشتههاي مورد نياز
جامعه كه عمدتا رشتههاي زنان
است هم ندارند و اگر هم ميخواهند
به سياستي بپردازند، بايد بر
گرفته از نگاه علمي باشد.> با
اين حال واقعيت فراتر از همه
آرزوها است، چون دوستمحمدي،
عضو كميسيون آموزش و تحقيقات
مجلس شوراي اسلامي، تعريف حق
را در مقابل تكليف و توانايي
مطرح و با انتقاد از كاربرد
واژگاني چون اعمال محروميت و
تبعيض، عنوان ميكند: <اين نوع
پذيرش، اعطاي امتياز به جنس خاص
نيست، بلكه توجه به
تمايزهاست، به عنوان مثال عاطفي
و احساساتي بودن زنان كه در حوزه
خانواده يك امتياز است، در امر
قضاوت به عنوان ويژگي منفي تلقي
ميشود.> اين نگاه انگار در
مجلس نفوذ كرده است، چون به
غير از او، عوض حيدرپور، از
نمايندگان طيف اكثريت مجلس نيز
معتقد است: <خانمهاي ما اگر
ميخواهند دنبال علم و دانش
باشند، بايد به دنبال كسب علم و
دانشي باشند كه بيشتر در خانه به
درد بخورد. زنان نبايد بيش از
وظيفهشان در اداره جامعه نقشآفريني
كنند.>
فاطمه آجرلو عضو فراكسيون زنان
مجلس هم اين زنجيره را تكميل كرد:
<اينكه خانمهاي ما با تواني
مضاعف در عرصههاي علمي حاضر
شوند و آقايان ما از اين قافله
عقب بمانند، يك نقصان است. بايد
قداست جنسيتي را در رشتههاي
تحصيلي در نظر گرفت و در اين
راستا همانطور كه برخي رشتههاي
دانشگاهي واقعا در تخصص بانوان
است و آقايان نميتوانند ورود
كنند، برخي رشتهها نيز با
فيزيك بدني آقايان تناسب دارد و
ورود خانمها به اين رشتهها
همخواني ندارد.> با همه تاييد
و تكذيبها، اما هيچكس هدف
واقعي از اجراي طرح و
پيشنهادهاي با اين مضمون را
اعلام نكرد، فقط فرشته ساساني
بار ديگر تاكيد كرد: <ما آخرين
ديدگاهها و نتايج علمي كشور را
كه در همايش علل فزوني ورود
دختران در دانشگاهها و قلت
پسران مورد ارزيابي قرار گرفته
است در روزهاي آينده در كتاب زن
و پژوهش منتشر كرده و در اختيار
قانوننويسان و برنامهنويسان
كشور قرار ميدهيم تا بر اساس
آن قانوننويسي كنند؛ اما باز
هم تاكيد ميكنم ما قائل به
پيگيري مديريت قوي در اين زمينه
هستيم؛ به شرط آنكه بررسي شود
دليل قلت ورود پسران به دانشگاهها
چيست، نه آنكه منعي در مقابل
دختران ايجاد شود.>
|
