وانا وانوچي

شیرین عبادي، برنده جایزه صلح نوبل که سمبل جنبش فمینیستي ایران است، معتقد است که زنان ایراني ‏موتور تغییرات اجتماعي در ایران هستند. بعد از اینکه فشار هاي زیاد مانع جنبش دانشجویي شد، مبارزه زنان ‏براي بدست آوردن حقوق برابر با مردان، اهمیت ویژه اي پیدا کرد و اکنون هشداري جدي براي رژیم ‏محسوب مي شود.‏

حتي رئیس جمهور، محمود احمدي نژاد هم موفق نشد، این آتش را خاموش کند. زنان در ایران، مدیر ‏بیمارستان و مدیر روزنامه هستند، زنان مهندس ایراني در شرکت هاي بزرگ ساختمان سازي کار مي کنند و ‏جزو کادر هاي بالاي نیروي انتظامي هستند. اگرچه قوانین حجاب در ایران سخت تر شده است، اما دختران ‏ایراني همچنان به پوشیدن مانتو هایي ادامه می دهند که روز به روز کوتاه تر مي شود، شلوارهایي که تنگ ‏تر و روسري هایي که باریک ترند. یک سوم دانشجویان دختر، بدون چادر به دانشگاه مي روند و تا زماني ‏که براي انجام کار هایشان مجبور به پوشیدن چادر نشوند، به سر کردن روسري یا مقتعه، اکتفا مي کنند.‏

از همه مهم تر اینکه، تعداد دختراني که به دانشگاه مي روند، در سال هاي اخیر رشد زیادي داشته است. بعد ‏از گذشت بیست و نه سال از انقلاب اسلامي، دختران ایراني 65 درصد دانشجویان را تشکیل مي دهند و در ‏امتحانات کنکور تعداد دختران قبول شده، بیش از شصت درصد و تعداد پسران، کمتر از چهل درصد است. ‏این موضوع براي حکومت خطرناک است و به همین دلیل سهمیه بندي جنسیتي را در نظر گرفته اند تا تعداد ‏بیشتري پسر درکنکور دانشگاه قبول بشوند و آنها مطمئن شوند که تعداد پسران از دختران در دانشگاه ها ‏بیشتر خواهد بود.‏

در روزهاي گذشته، یکي از کمیسیون هاي مجلس، گزارشي را ارائه کرد که طبق آن از حضور تعداد زیادي ‏از دختران باعث نگراني است و در آینده براي پسران در بازار کار، مشکل بوجود مي آید و این مشکل طبق ‏نظر کمیسون، غیر قابل حل خواهد بود. بسیاري از نمایندگان محافظه کار مجلس که خواستار سهمیه بندي ‏جنسیتي دانشجویان رشته پزشکي بودند ( به عقیده آنان، زنان پزشک باید فقط بیماران زن را درمان کنند)، ‏خطر جدیدي را با افزایش تعداد دختران در رشته پزشکي، احساس کرده اند. همین مشکل در مورد تعداد ‏دختران در رشته هاي داروسازي و دندانپزشکي هم وجود دارد، بیش از شصت درصد فارغ التحصیلان این ‏رشته ها، زنان هستند.‏

این یک تناقص است که حجاب اجباري و جدا کردن دختران و پسران در دانشگاه ها، باعث شده است که ‏خانواده هاي مذهبي و سنتي، که در گذشته اجازه نمي دادند دخترانشان از خانه بیرون بروند، به آنها اجازه ‏بدهند که به دانشگاه بروند و کار کنند.‏

طبق آمار وزارت علوم، تعداد زنان در سال 1997، سالي که خاتمي رئیس جمهور ایران شد، 37 درصد بود. ‏با حضور خاتمي، آزادي ها بیشتر شد. دولت خاتمي تصمیم گرفت که به زنان اجازه دهد که در دادگاه هاي ‏خانواده، قاضي شوند و این شغلي بود که از بعد از انقلاب اسلامي در ایران، براي زنان ممنوع بود. امروز ‏در حدود صد قاضي زن وجود دارد. در زمان خاتمي به دختران اجازه داده شد که براي تحصیل به خارج از ‏کشور بروند که این حقي بود که فقط مشمول زنان متاهل مي شد.‏

پارکي در تهران به زنان اختصاص داده شده است که آنها مي توانند هر ورزشي را که دلشان خواست، بدون ‏حجاب، انجام بدهند. به زنان اجازه داده شد که بعنوان راننده تاکسي (تاکسي هایي که مخصوص مسافران زن ‏است) کار کنند. زندگي مدرن در ایران به مبارزه با قواعد مردسالارانه و قوانین اسلامي، آمده است. تناقص ‏دیگر این است که سنت گرایي شدید در کنار میل به پیشرفت و علم و دانش آمده است که مورد توافق همه ‏گروه هاي سیاسي است. تنفر شدید طالبان در افغانستان از پیشرفت، در ملا هاي ایران، وجود ندارد.‏

‏ قوانین جدید، که در امتحانات کنکور سال آینده از آن استفاده خواهد شد، سهمیه بندي جنسیتي اعمال خواهد ‏شد که 30 درصد براي پسران و 30 درصد براي دختران در نظر گرفته مي شود و 40 درصد باقي مانده ‏مورد رقابت قرار مي گیرد. رئیس سازمان سنجش ایران که تلاش مي کرد این قانون را منطقي جلوه بدهد، ‏گفت:« این قانون تضمین مي کند که پسران، امکان حضور در دانشکده هایي را که تعداد دختران در آن بیشتر ‏است را پیدا کنند و در عین حال به نفع دختران هم هست، زیرا آنها امکان پیدا مي کنند که در رشته هایي که ‏تعدادشان کم است، مثل رشته هاي علوم انساني، قبول بشوند».‏

منبع: لا رپوبلیکا 26 فوریه‏
‏ ‏