ضعیفه ۱۴

دلیلی ندارد که سر و صدا کنیم. من نمی‌دانم این مردم چه می‌خواهند. به قول حداد عادل اگر گرانی است در عوض امنیت است. حالا اگر می‌گویند مأموران اطلاعات و امنیت به فعالان کارگری زنگ زدند، خوب حتماً خواسته‌اند احوال‌شان را بپرسند؛ ببینند امنیت‌شان برقرار است یا نه. چرا از کوه کاه می‌سازند؟ توی این اتوبوس‌ها، توی صف‌های نانوایی‌ها هر جا می‌روی مردم غُر می‌زنند. کسی نیست به اینها بگوید بروید خدا را شکر کنید که زنده‌اید.

چه خوب است که هواداران آشکار و پنهان برادرمان احمدی نژاد در روزنامه‌ها و سایت‌ها‌شان این اعتراض‌ها را منعکس نمی‌کنند و الّا خدا می‌دانست چه می‌شد. خوشم می‌آید. زنان را می‌گیرند، کارگران را تهدید می‌کنند و می‌گیرند، در تظاهرات ایلام بچه‌ها را می‌کشند، معلمان را اخراج می‌کنند، دانشجویان اعتصاب غذا می‌کنند، گرانی سرسام‌آور شده است... نمی‌نویسند که نمی‌نویسند. پدر بیامرزها تازه مدعی‌اند که هم طرفدار کارگرند، هم دانشجو، هم زنان و هم معلمان! ای والله! بنازم به این ادا و اطوارها! اما خوشم می‌آید همین که تلنگری به این برادرمان احمدی نژاد زده می‌شود، داد و فریادشان بلند می‌شود، انگار که به خود اینها لگد زدی! دم‌شان گرم! این را می‌گویند حمایت پنهان از برادرمان احمدی نژاد یا...سیاست‌ورزی با چراغ خاموش!

**********

شاید بد نباشد به مناسبت اول ماه مه شعری از شاعر بنام پروین اعتصامی در اینجا آورده شود...

ای رنجبر

تا به کِی جان کندن اندر آفتاب ای رنجبر

ریختن از بهر نان از چهره آب ای رنجبر

زین همه خواری که بینی ز آفتاب و خاک و باد

چیست مُزدت جز نکوهش با عتاب ای رنجبر

از حقوق پایمالِ خویشتن کُن پرسشی

چند می‌ترسی ز هر خان و جناب ای رنجبر

جمله آنان را که چون زالو مکندت خون بریز

وندر آن خون دست و پایی کن خضاب[1] ای رنجبر

دیو آز و خودپرستی را بگیر و حبس کن

تا شود چهر حقیقت بی حجاب ای رنجبر

حاکم شرعی که بهر رشوه فتویٰ می‌دهد

کی دهد عَرض فقیران را جواب ای رنجبر

آن که خود را پاک می‌داند ز هر آلودگی

می‌کند مردار خواری چون غُراب[2] ای رنجبر

گر که اطفال تو بی‌شامند شب‌ها باک نیست

خواجه تیهو می‌کند هر شب کباب ای رنجبر

گر چراغت را نبخشیده است گردون روشنی

غم مخور، می‌تابد امشب ماهتاب ای رنجبر

در خور دانش امیرانند و فرزندان‌شان

توچه می‌خواهی فهم کردن از کتاب ای رنجبر

مردم آنانند کز حکم و سیاست آگهند

کارگر کارش غم است و اضطراب ای رنجبر

هر که پوشد جامهٔ نیکو، بزرگ و لایق اوست

رو، تو صدها وصله داری بر ثیاب[3] ای رنجبر

جامه‌ات شوخ[4] است و رویت تیره رنگ از گرد و خاک

از تو می‌بایست کردن اجتناب ای رنجبر

چهارده ارديبهشت 1386