امروز:   فروردین ۴, ۱۳۹۸    
ویژه ۸ مارس ۲۰۱۹
فيسبوک
مارس 2019
د س چ پ ج ش ی
« فوریه    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

بزرگداشت یکصدمین سالروز حق رای زنان در آلمان

روز ۱۲ نوامبر سال ۱۹۱۸ زنان دو کشور اتریش و آلمان به طور هم‌زمان صاحب حق رای شدند. دریافت حق رای، برآیند مبارزه‌ای طولانی بود که زنان برای کسب حقوق خود در قرن هیجدهم و نوزدهم آغاز کرده بودند . بدست آوردن این حق حاصل سال ها مبارزه پیگیر انه زنان و پشگامانان آنان در جنبش کارگری و کمونیستی بود . ../

******

سالروزها تاریخ را نمی‌سازند. آن‌ها برآیند تاریخ هستند. جنبش زنان برای برابری حقوق و به‌دست آوردن حق رای، صد سال پیش در آلمان شروع نشد. مبارزه زنان برای کسب حق رای در آن زمان نتیجه داد. این آغاز مشارکت زنان در سیاست بود.
انقلاب نوامبر ۱۹۱۸برای زنان حق شرکت در انتخابات را با خود به همراه آورد، هر چند که این امر خواستِ اکثریت زنان نبود. اما برای به دست آوردن همین حق، از سوی اقلیتی از زنان، برای آن سخت مبارزه شده بود.

روز ۱۲ نوامبر سال ۱۹۱۸ زنان دو کشور اتریش و آلمان به طور هم‌زمان صاحب حق رای شدند. دریافت حق رای، برآیند مبارزه‌ای طولانی بود که زنان برای کسب حقوق خود در قرن هیجدهم و نوزدهم آغاز کرده بودند. این تصویر، حضور زنان را در یکی از حوزه‌های رای‌گیری در برلین در سال ۱۹۱۹ در آلمان نشان می‌دهد.

زنان آلمان برای کسب حقوق برابر و به‌ویژه حق رای بارها به خیابان‌ها آمده و تظاهرات کرده بودند. تصویری گویا از تظاهرات زنان در شهر برلین، ۱۲ ماه مه ۱۹۱۲. این تلاش‌ها بود که در روز ۱۲ نوامبر شش سال بعد در عمل به ثمر نشست.

بدست آوردن حق رای حاصل سال ها مبارزه پیگیر انه زنان و پشگامانان آنان در جنبش کارگری و کمونیستی بود . در سال ۱۹۱۱ تنها در شهر برلین و حومۀ آن، ۴۲ جلسۀ زنان با بیش از ۴۵ هزار شرکت کننده برگزار شدند. لوئیز دورنمن در کتاب خود، زندگی‌نامۀ کلارا ستکین، چنین می‌نویسد:
«در دوسلدورف هزاران زن دست به یک تظاهرات خیابانی زدند، چیزی که در آن زمان تازگی داشت. همین گونه مشابه آن در دِرِسدِن، جایی که زنان پرچمی با شعار «زنده باد حق رای برای زنان» را حمل می‌کردند … . امواج شیفتگی و شور نه تنها زنان کارگر را که زنانِ مبارزِ چپِ حقوقِ بورژوایی را هم در برگرفته بود. در این اجتماع مینا کاوئر که با کلارا ستکین رابطه‌ای دوستانه داشت، خوش آمد گفت و سخنرانی کرد، همین طور معاون او الزه لودرز و لیدا گوستاو هیمن، که دیرتر از جمله بنیادگذاران «لیگ بین المللی زنان برای صلح و آزادی» شد.»

(منابع : کتاب نان و کل های سرخ و عکس ها از سایت دویچه وله)

۱۹ آبان ۹۷

این مطلب را ارسال کنید: بالاترین Twitter
Print Friendly, PDF & Email

نظرات بسته است

جستجو
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
آرشیو مطالب قدیمی