امروز:   مهر ۲۹, ۱۳۹۸    
فيسبوک
اکتبر 2019
د س چ پ ج ش ی
« سپتامبر    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

جشن صد سالگی حق رای زنان آلمان / نمایشگاه پارلمان آلمان با حضور پرستو فروهر

ژانویه امسال آلمان صدمین سالگرد دستیابی زنان به حق رای را جشن گرفت . دستیابی به حقی که با تلاش پیگیرانه زنان برجسته جنبش کارگری کمونیستی ، زنان مبارزی چون کلارا زتکین و رزا لوکزامبورگ به ثمر نشست. فعالیت سیاسی زنان در کشور آلمان به رغم سال‌ها مبارزۀ طولانی زنان، طبق قانون تا سال ۱۹۰۸ ، جرم شناخته می‌شد و ممنوع بود. حکومت آلمان تازه در سال ۱۹۰۸، شرکت زنان در انجمن‌ها و اتحادیه‌های سیاسی و هم چنین فعالیت سیاسی زنان را آزاد و به رسمیت شناخت. با این همه تا ده سال پس از آن، یعنی تا سال ۱۹۱۸، زنان هنوز حق‌رای نداشتند و نمی‌توانستند در انتخابات شرکت کنند… /

******

زنان آلمان اولین بار در صف انتخابات – ۱۹ ژانویه ۱۹۱۸

ژانویه امسال آلمان صدمین سالگرد دستیابی زنان به حق رای را جشن گرفت . دستیابی به حقی که با تلاش پیگیرانه زنان برجسته جنبش کارگری کمونیستی ، زنان مبارزی چون کلارا زتکین و رزا لوکزامبورگ به ثمر نشست.
فعالیت سیاسی زنان در کشور آلمان به رغم سال‌ها مبارزۀ طولانی زنان، طبق قانون تا سال ۱۹۰۸ ، جرم شناخته می‌شد و ممنوع بود. حکومت آلمان تازه در سال ۱۹۰۸، شرکت زنان در انجمن‌ها و اتحادیه‌های سیاسی و هم چنین فعالیت سیاسی زنان را آزاد و به رسمیت شناخت. با این همه تا ده سال پس از آن، یعنی تا سال ۱۹۱۸، زنان هنوز حق‌رای نداشتند و نمی‌توانستند در انتخابات شرکت کنند.
به درستی جنبش کارگری آلمان، شخصیت‌هایی برجسته، مانند کلارا ستکین و رزا لوکزامبورگ را در دامن خود پرورانده است که در گستره جهانی، از جایگاه و اعتباری ویژه، برخوردارند. به ویژه کار سترگ کلارا زتکین در نشریه « مساوات » و دیگر مبارزان جنبش کارگری و کمونیستی و فعالان جنبش زنان، در مبارزه برای داشتن حق رای و بهبود وضعیت زنان تاثیر خود را بر جامعه آن روز آلمان گذاشت.

در نوامبر ۱۹۱۸ “شورای نمایندگان ملت” قانون انتخابات را اصلاح کرد و حق رای برای زنان را به رسمیت شناخت.

در انتخابات پارلمانی ۱۹ ژانویه ۱۹۱۹ برای نخستین بار زنان شرکت کردند و ۳۷ زن به نمایندگی از پنج حزب به “مجلس ملی” راه یافتند.

در فوریه سال ۱۹۱۹، ماریا یوختس در مجلس ملی آلمان این سخنان را بر زبان راند: «خانم ها و آقایان، برای اولین بار در تاریخ آلمان زنان اجازه یافتند تا آزادنه و در تساوی با مردان با مردم سخن بگویند.»

مدارک آرشیو آن دوران نشان می دهد حاضرین در مجلس ملی آن زمان سخنان این فعال حقوق زنان و عضو حزب سوسیال دموکرات آلمان را به تمسخر گرفته بودند. اما حال با گذشت صد سال، حقوق زنان و مبارزات زنان برای دست یابی به حق رای به عنوان مسئله ای جدی در نظر گرفته می شود.

در اولین انتخابات آلمان بعد از اعطای حق شرکت در انتخابات برای زنان، بیش از ۳۰۰ زن به عنوان نامزد خود را معرفی کردند که از این میان ۳۷ نفرشان به مجلس ملی آلمان راه یافتند.

امروز ۳۱ درصد از نمایندگان پارلمان آلمان (بوندس‌تاگ) زن هستند. در دور پیشین پارلمان (۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷) ۳۶ و نیم درصد نمایندگان زن بودند اما با ورود حزب راستگرای پوپولیستی “آلترناتیو برای آلمان” شمار زنان کاهش یافت.

نمایشگاه پارلمان آلمان با حضور یک هنرمند ایرانی

دویچه وله می نویسد: در پارلمان آلمان به مناسبت صدمین سالگرد شرکت زنان در انتخابات، نمایشگاهی با ۲۰ اثر هنری از ۲۰ هنرمند زن دایر شده است. پرستو فروهر هم در این اتفاق هنری – سیاسی با یک اثر تامل‌برانگیز شرکت دارد.

شامگاه پنجشنبه، ۲۷ دی (۱۷ ژانویه) ضلع جنوبی پارلمان آلمان مملو بود از افرادی که برای شرکت در مراسم گشایش نمایشگاه “صد سالگی حق رأی برای زنان” دعوت شده بودند. در گوشه و کنار سالن چهره‌های برجسته اجتماعی، فرهنگی و سیاسی آلمان که برای دیدن آثار گوناگون هنرمندان آلمانی، آمریکایی، اسراییلی، أفغانستانی، اوکراینی، ایرانی و سویسی آمده بودند به چشم می‌خورد.
نمای دور، نمای نزدیک

تابلو پرستو فروهر با عنوان “رای برای زنان” که دیجیتال طراحی و بر کاغذ سفید چاپ شده، زنانی را به نمایش گذاشته است که پیچیده در پارچههای رنگین هستند. از حرکت دست‌ها وپاهاشان می‌توان دریافت که نمی‌خواهند سنگینی بار پارچه را تحمل کنند و در تلاشند از این بار که بر دوش یا سرشان نهاده شده رهایی یابند.

این تصویر مینیاتوروار در نگاه نخست حکایتی را که پشت پارچه ها نهفته است برملا نمی‌کند. بیننده باید جلوتر برود تا دریابد که نقش و نگارهای این اثر هنری نمادهای قدرت هستند، قدرتی مردانه و سرشار از خشونت.

مهمترین ویژگی کارهای دیجیتال پرستو فروهر همین است: بین شکل و محتوای اثر هماهنگی وجود ندارد.

در بسیاری از کارهای این هنرمند نمادی از فرهنگ ایرانی مشهود است، اما “رای برای زنان”، ایران یا جامعه ایرانی را تداعی نمی‌کند.

در اکثر آثار نمایشگاه سکون حکمفراست ولی تابلوی فروهر سرشار از حرکات موزون است، به صحنه‌ای منجمد از رقصی می‌ماند که ماهرانه طراحی شده.

پرستو فروهر می‌گوید: «این کار نمایش چالش زنان با رنگ‌های متفاوت است، آنها در حال کلنجار رفتن با اطرافیان خود یا محیط اطرافشان هستند».( به نقل از پرستو فروهر در دویچه وله)

منابع دیگر مورد استفاده : کتاب «نان و گل های سرخ»

۲۸ دی ۱۳۹۷
۱۸ ژانویه ۲۰۱۹

این مطلب را ارسال کنید: بالاترین Twitter
Print Friendly, PDF & Email

نظرات بسته است

جستجو
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
آرشیو مطالب قدیمی