امروز:   تیر ۲۹, ۱۳۹۸    

خیریه، آخرین راهکار سرمایه‌داری برای مسئله محرومیت از سلامت

نتیجه تصویری برای عکس تعرفه های پزشکیخروج سلامت از شمول نیازهای ضروری مردم، یک زنگ خطر است که واقعاً باید نگران بود و از عواقب آن بیم داشت؛ درحالی‌که صاحبان مشاغل پزشکی در بخش خصوصی اعتراض دارند که تعرفه‌های پزشکی در سال ۹۸ به اندازه کافی (یعنی به میزانی که منافع آنها را تأمین کند) افزایش نیافته، معاون وزارت بهداشت درباره کاهش مراجعه مردم به مراکز بهداشتی و درمانی ابراز نگرانی کرده است. این نگرانی حکایت از آن دارد، که در شرایط بحران اقتصادی، که تأمین مایحتاج زندگی، روزبه‌روز دشوارتر می‌شود، سلامت از شمول نیازهای ضروری تهیدستان و کم درآمدهای جامعه خارج شده و آنها مجبورند با دردهایشان بسازند تا بتوانند هزینه غذا و مسکن‌شان را تأمین کنند…

دسترسی به سلامت حالا بیشتر از همیشه سویه طبقاتی پیدا کرده و بنا به جبر اقتصادی و تشدید نابرابری های اجتماعی تنها کسانی حق برخورداری از سلامت را دارند که قدرت خریدشان در بحبوحه ی بحران اقتصادی تغییر نکرده باشد و بلکه افزون تر هم شده باشد.

نکته قابل تأمل در مواجهه با این وضعیت، راهکار وزارت بهداشت به عنوان مرجع تأمین سلامت همگانی است که از خیریه ها خواسته است، ارائه خدمات خود را افزایش دهند. چنین راهکاری نشان می دهد که وزارت بهداشت نه می تواند به حریم مقدس بخش خصوصی جسارت نماید و نه می تواند بگوید مراکز دولتی هم یا به بخش خصوصی واگذار- به قول خودشان برونسپاری- شده اند و یا موظف به تأمین هزینه های خودشان شده اند و از این هر دو نمی توان انتظار داشت که در این وضعیتِ محرومیتِ فرودستان از خدمات سلامت، در تأمین سلامت همگانی مشارکت کنند. بنابراین از خیریه این تنها راهکار سرمایه داری در مخفی کردن بیرحمی و سبوعیتش تقاضا می کنند که به داد بیچارگانی برسند که قربانیان سیاست هایی هستند که هدف غایی اش تأمین و تضمین منافع اقلیت است. در این میان دیگر مهم نیست که آیا اصلاً خیریه ها  توان جبران چنین وضعیتی را دارند یا خیر،  بلکه مهم این است که متولی تأمین سلامت این نکته را پنهان بدارد که از عمل به تکلیفش که تأمین سلامت همگانی، ناتوان است و آن را نادیده گرفته است.

خروج سلامت از شمول نیازهای ضروری مردم، یک زنگ خطر است که واقعاً باید نگران بود و از عواقب آن بیم داشت، اما اگر این نگرانی به جای بازاندیشی در سیاست هایِ منجر به نابرابری و فقر و محرومیت ، به راهکار مسکّنِ موقتیِ خیریه منتهی شود، نباید چندان امیدی به بهبود وضعیت بست. به نظر می رسد دولت در این برهه، تکلیف خود را با سلامت به این نحو روشن کرده است که هر که پول داشت از آن برخوردار می شود و هر که نداشت خودش راهی پیدا می کند، ما حداکثر خیریه را به او پیشنهاد می کنیم!

سیمین کاظمی
از صفحه تلگرام نویسنده
۲ تیر ۱۳۹۸

این مطلب را ارسال کنید: بالاترین Twitter
Print Friendly, PDF & Email

نظرات بسته است

جستجو
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
آرشیو مطالب قدیمی