امروز:   مهر ۲, ۱۳۹۷    
فيسبوک
انتخاب موضوع موردنظر
سپتامبر 2018
د س چ پ ج ش ی
« آگوست    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

سهیل عربی در اعتراض به ضرب و شتم آتنا دائمی و گلرخ ایرایی دست به اعتصاب غذا زد

soheil-1سهیل عربی زندانی عقیدتی  که به دلیل نوشتن مطالب انتقادی در فیسبوک توسط دادگاه تجدید نظر به ۷ سال و نیم زندان محکوم شده، در اعتراض به ضرب و شتم و انتقال غیرقانونی آتنا دائمی و گلرخ ایرایی به شکنجه‎گاه قرچک دست به اعتصاب غذا زد. وی با ارسال نامه‌ای از زندان اوین نوشت: دو تن از یارانمان که جرمشان انسان دوستی و دفاع از حقوق مردمشان است را با ضرب و شتم به شکنجه‌‌گاه انتقال داده‌اند. آنگاه که گفتم کمترین کار برای قدردانی از انسان‎هایی که از خود گذشته‎اند تا جامعه‌شان را نجات دهند و کنون محبوس‌اند، شکستن درهای زندان است بسیاری مرا مورد تمسخر قرار دادند…

***********

سهیل عربی زندانی عقیدتی  که به دلیل نوشتن مطالب انتقادی در فیسبوک توسط دادگاه تجدید نظر به ۷ سال و نیم زندان و ۲ سال تحقیقات مذهبی برای «اثبات پشیمانی» محکوم شده است شب گذشته در اعتراض به ضرب و شتم و انتقال غیرقانونی آتنا دائمی فعال حقوق کودکان و گلرخ ایرایی که به دلیل کشف داستانی منتشر نشده درباره سنگسار با اتهام « اهانت به مقدسات و تبلیغ علیه نظام» در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی به شش سال حبس تعزیری محکوم شده است، دست به اعتصاب غذا زد. اودر نامه ای که از زندان اوین ارسال کرده است چنین نوشت:

«مرده اند از بیم یاران
نامداران را چه شد

دو تن از یارانمان که جرمشان انسان دوستی و دفاع از حقوق مردمشان است را با ضرب و شتم به شکنجه گاه قرچک انتقال داده اند آنگاه که گفتم کمترین کار برای قدر دانی از انسان هایی که از خود گذشته اند تا جامعه شان را نجات دهند و کنون محبوس اند شکستن در های زندان است بسیاری مرا مورد تمسخر قرار دادند
و دیوانه خطابم کردند اما روی سخن این دیوانه با شما جماعت عاقل که خرمندی را در بی تفاوتی و  سکوت در برابر جنایتکاران میدانید این است: برای گلرخ ها و آتنا ها چه میکنید؟ یک طوفان توییتری و چند روز هیاهو در اینترنت و چند روز عجب ای وای گفتن و سپس فراموشی
من اما برای انسان هایی که از خود گذشتند تا ما را بیدار کنند جانم را میدهم
دردا که کنون در زندانم و راهی به جز اعتصاب غذا برای اعتراض به شکنجه گران و جلاد ها  ندارم و تا زمانی که یارانم را از آن شکنجه گاه رها نکنند به اعتصاب خود پایان نخواهم داد

تنها یک بار زندگی میکنیم و هیچ تهدید و شکنجه ای نباید ما را از خوب زیستن بهراساند

با خشم و جدل زیستم و به هنگامی که قاضیان اثبات آن را که در عدالت ایشان شایبه ی  اشتباه نیست انسانیت را محکوم میکردند و امیران نمایش قدرت را شمشیر بر گردن محکوم میزدند محتضر را سر بر زانوی خویش نهادم و من ایستاده ام با دست هایی بسته

به امید آزادی آرش ، گلرخ ،آتنا و تمام یارانمان و بیدار شدن یاران مدعی»

ایران وایر ـ ۶ بهمن ۱۳۹۶

این مطلب را ارسال کنید: بالاترین Twitter
Print Friendly, PDF & Email

نظرات بسته است

جستجو
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
آرشیو مطالب قدیمی