امروز:   مهر ۴, ۱۳۹۷    
فيسبوک
انتخاب موضوع موردنظر
سپتامبر 2018
د س چ پ ج ش ی
« آگوست    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

پیام دو زن به مناسبت روز زن

 یکی محکوم به حبس اید  در زندان  و دیگری در هشتمین سال حصرخانگی

zeinabjalalianzahra rahnawardزینب جلالیان زندانی سیاسی کرد محکوم به حبس ابد با نگارش نامه ای : روز هشت مارس به همه زنانی که چشم به راه عزیزانشان هستند و همه زنان جهان تبریک عرض میکنم. زهرا رهنورد: زمان آن رسیده است” که ظلم‌ها، نابرابری‌ها، سرک کشیدن‌ها به زندگی خصوصی و در یک کلام تبعیض‌ها به پایان رسد

 

 

 

***

 

 

 

zeinabjalalianزینب جلالیان زندانی سیاسی کرد محکوم به حبس ابد با نگارش نامه ای روز هشت مارس ، روز جهانی رن به همه زنان تبریک گفته و از شکنجه هایش که در بازداشتگاه اطلاعت کرمانانشان با آن روبرو  شده پرده برداشته است

با همه احساس قلبیم ۸ مارس را به مادر صبورم، زنانی که چشم به راه عزیزانشان هستند و همه زنان جهان تبریک عرض میکنم.

وقتی نگاهی به تاریخ می‌اندازیم، می‌بینیم در طول تاریخ همیشه زنان آزادیخواه بر علیه رژیم‌های دیکتاتور مبارزه کرده‌اند و این زنان شجاع هشت مارس را هم با خون خودشان در تاریخ به ثبت رسانداند.

ای ستمگران، نظاره‌گر بودید و هستید، دیدید نمی‌شود با قتل‌ عام، شکنجه و زندانی کردن ما زنان، جلوی حق خواهی ما را بگیرید. وقتی یک زن جوهرش با آزادی سرشته شده باشد، هیچ ظلم و زوری نمی تواند او را به زانو در بیاورد.

من زمانی به این حقیقت پی‌بردم که در چنگال ستمگران جمهوری اسلامی بودم. لباسهای مرا بر روی تنم پاره کردند، چشم‌هایم را بستند، دست و پایم را با زنجیر به تخت آهنی بستند و شکنجه وحشتناک مرا شروع کردند. با کابل به زیر پاهایم شلاق زدند، پاهایم خیلی وحشتناک ورم و کبود شده بودند. این قدر مرا شکنجه کردند که دیگر هیچی را احساس نمیکردم، تمام تنم بیحس شده بود، دیگر اختیار جسمم را نداشتم، شلوارم را خیس کرده بودم.

آری، شرم‌آور است اما نمیدانم برای من یا برای آنان که این بلاها را به سر من آورده بودند. ای وجدانهای بیدار،حق قضاوت با شماهاست، آیا من که آرزویی به جز آزادی و برابری بشر ندارم و آنهایی که به خاطر منافع خود این همه شکنجه را بر من اعمال کردند،گناهکارند؟! یا من؟!.

خودتان قضاوت کنید، من مثل ده سال پیش تن سالمی ندارم و کلیدهای زندان مرا صیقل داده‌اند، وقتی شکنجه‌گران مرا شکنجه میکردند تنها چیزی که برایم مانده بود فکر و اعتقادم بود و امیدی که به زنان مبارز و آینده داشتم.

اگر بگویم قلم از نوشتن درد و رنجم قاصر است، مبالغه نکرده‌ام، چون من فقط یک قسمت کمی از شکنجه‌هایم را برای شما بازگو کردم. امیدوارم در این روز عزیز خاطر شما را مکدر نکرده باشم.

گاهی وقتها به این فکر می‌کنم کجای دنیا هستم یا اصلا کجای زمان گیر کرده‌ام که هر چقدر تلاش می‌کنم راه گریزی پیدا نمیکنم آیا حق من این است ؟! که شاهد به دار کشیدن همنوعان و نزدیکانم باشم و دم نزنم ؟! عجیب روزگاریست ، اگر باد تندی می‌وزید، قلبم از تندی باد می‌لرزید اما امروز این همه بادهای سیاه و ناسوز را چه کنم ؟!

جنگ، کینه، ریا، قتل، کشتار و شکنجه و این کارها همگی در عادی‌ترین زمان انجام میگیرد و ستمگران برای هر کدام از جنایت‌های خود دلیل یا توجیهی دارند و این برای من از همه دردناکتر است . پس ای زنان جسور و فداکار بگویید سخنی را که آتش در گفتنش دودل است. من آرزوی مرگ برای هیچ کسی حتی ستمگران را ندارم، بیایید با هم بر علیه ستمگران مبارزه کنیم تا با تلاشهایمان ستمگران را از سرزمین مادریمان بیرون کنیم، تا فردا شرمنده آن زنانی که به خاطر آزادی و برابری جان عزیزشان را ازدست دادند، نباشیم.

من زینب هستم، زینب جلالیان،  زن کردی که شاهد صدها جنایت جمهوری اسلامی در زندان و شاهد تهمت، اهانت، شکنجه و از همه بدتر شاهد اعدام ده تا از هم بندیهایم بوده‌ام. آیا دردی بزرگتر از این هست ؟! تازه این ظالمان از من می‌خواهند ابراز پشیمانی بکنم، مگر ممکن است منی که این همه ظلم و زور را با چشمانم دیده‌ام اظهار پشیمانی کنم، باور کنید هر وقت ستمگران، ظلم و شکنجه را بر من بیشتر می‌کنند، من جسورتر و مقاوم‌تر می‌شوم.

ژن. ژیان .آزادی

بدرود

زندان خوی

رووناک ـ ۱۷ مارس

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

zahra rahnawardزمان پایان ظلم‌ها، نابرابری‌ها، سرک کشیدن‌ها به زندگی خصوصی و تبعیض‌ها رسیده است

زهرا رهنورد، فعال زنان محصور در زندان اختر در هشتمین سال حصر خود، در پیامی با تبریک روز زن به زنان ایران و جهان، تاکید کرده است که زمان پایان ظلم‌ها و نابرابری‌ها و تبعیض‌ها رسیده است

به گزارش کلمه، زهرا رهنورد در پیام خود نوشته است:

امسال، تقارن تولد مبارک حضرت فاطمه زهرا و روز جهانی زن ٨ مارس دارای یک پیام بنیادیست؛ زنان جهان با هر مرام و مسلکی و هر دین و فکری، با هر پایگاه طبقاتی، نژادی، قومی و ملی، چه با دستان پینه‌بسته زنان کارگر، چه در کوچه پس‌کوچه‌های طاقت‌فرسای فقر و محرومیت، و یا در هر اشتغالی که دارند، چه در لایه‌های متوسط و ثروتمند جامعه، چه با تحصیلات عالیه و چه کمتر از آن فرقی نمی‌کند، پیامشان این است “زمان آن رسیده است” که ظلم‌ها، نابرابری‌ها، سرک کشیدن‌ها به زندگی خصوصی و در یک کلام تبعیض‌ها به پایان رسد.

من در هشتمین سال حصر ظالمانه که در آن محبوس شده‌ام، صمیمانه روز زن را به زنان ایران و جهان تبریک عرض می‌کنم.

کلمه ـ ۲۶ اسفند ۱۳۹۶

این مطلب را ارسال کنید: بالاترین Twitter
Print Friendly, PDF & Email

نظرات بسته است

جستجو
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
آرشیو مطالب قدیمی