امروز:   آبان ۲۹, ۱۳۹۸    
فيسبوک
نوامبر 2019
د س چ پ ج ش ی
« اکتبر    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  

داد و ستد لذت یا اعمال قدرت

بیشتر  رفتارها و محدودکردن دختران در داشتن رابطۀ جنسی به نگاه تملک‌گرای مردها به شریک جنسی‌شان برمی‌گردد. برای کسی که چنین دیدگاهی دارد، برقراری رابطۀ جنسی به‌معنای تصاحب زن است و این تصاحب همواره درجه‌ای از تحقیرشدن تصاحب‌شونده را نیز به همراه داشته است

 

 

***

 

 

در اقوام ما بانوی بسیار متدینی است که به کوچک‌ترین رابطه حتی رابطۀ معمولی با نامحرم یا پوشش نامناسب دخترهای فامیل حساس است. او پسری دارد که به اقتضای جوانی، دوست‌دختر بسیار داشته و دارد. پسر جوان از ترس واکنش تند مادر آن‌چنان که از قیاس با برخوردش با دخترها به‌دست آورده بود، همۀ هدایایی را که دختران با عشق به او تقدیم کرده بودند، در خانه مخفی کرده و به سربازی رفته بود. اما مادر چون آن هدایا را کشف کرده بود، با خوش‌حالی گفته بود: «قربون پسرم بشم که این‌قدر خاطرخواه داره.»
از این رفتارهای دوگانه در بین قشر سنتی و خصوصاً خانم‌ها بسیار در خاطر دارم. بسیاری معتقدند چون دختر و زن محل دخول واقع می‌شوند و درواقع به‌دلیل اینکه مالک بدن خود نیست، نمی‌تواند قبل از ازدواج رابطۀ جنسی داشته باشد؛ اما برای پسر محدودیت‌های چندانی قائل نیستند.
یکی از پسرهای جوان فامیل که رابطۀ خوبی با او دارم، چند وقت پیش برایم تعریف کرد که ده ماه است که با دختری آشنا شده است که خودش واقعیات گذشته و رابطه‌هایش را کاملاً گفته است و این امر باعث شده است که برای ازدواج با این دختر مردد شود. جالب است که خود این فرد ارتباطات متعددی داشته است؛ اما به دخترانی که با او در رابطه بوده‌اند، حق نمی‌دهد که به‌عنوان انسان به نیازهای عاطفی خود پاسخ دهند. او می‌گوید: «گاهی تصوراتی دربارۀ گذشته‌اش به ذهنم می‌آید که آزارم می‌دهد. بعد به این فکر می‌کنم که شاید اگر ایشان را رها کنم و با فرد دیگری ازدواج کنم، ممکن است فرد دوم هم واقعیات را مخفی کند یا فقط در ظاهر باکره باشد و… .»
بیشتر این رفتارها و محدودکردن دختران در داشتن رابطۀ جنسی به نگاه تملک‌گرای مردها به شریک جنسی‌شان برمی‌گردد. برای کسی که چنین دیدگاهی دارد، برقراری رابطۀ جنسی به‌معنای تصاحب زن است و این تصاحب همواره درجه‌ای از تحقیرشدن تصاحب‌شونده را نیز به همراه داشته است. تفاوت انسان‌ها با بسیاری از حیوانات دیگر در این زمینه، شدت و کثرت فعالیت جنسی آن‌ها است. بنابراین ماجرا برای انسان از جفت‌گیری فراتر می‌رود و به فرونشاندن آتش شهوت می‌رسد.
به‌دلیل این اندیشه است که آن کس که صاحب آلت نرینه است، صاحب قدرت است و با دخول در طرف مقابلش در طی رابطۀ جنسی بر وی اعمال قدرت نموده و پیروزمندانه او را پست و حقیر می‌نماید و از این طریق برتری خود را اثبات می‌کند.
این تفکر مناسباتی را تحمیل می‌کند که به کنندۀ سکس یا «فاعل» قدرت می‌بخشد و شونده یا «مفعول» را تحقیر می‌کند.
برخی فمینیست‌ها مانند تی گریس اتکینسون به پدیدۀ دخول جنسی یا نهاد دخول جنسی و ارگاسم از طریق واژن حمله کرده‌اند و آن را مانند هر نهاد دیگری برساختۀ اجتماع می‌دانند. نمی‌توان با این اندیشه همدل بود. به‌نظر می‌رسد خود این پدیده به‌عنوان واقعیتی طبیعی نمی‌تواند درست یا غلط باشد؛ اما چون انسان موجودی تفسیرگر است و نه با واقعیات که با تفسیرش از واقعیات روبه‌روست، تفسیر مردسالارانه‌ای از این دخول که حرکتی طبیعی است، ارائه داده است.
اگر دقت کنیم، می‌بینیم به‌دلیل رسوب همین اندیشه‌هاست که اکثر فحش‌های ما حاوی کلماتی است که به دخول در دیگری دلالت دارد و این بدترین نوع فحش‌های ما محسوب می‌شود. به ناسزاهای جنسی که در خاطر دارید دقت کنید تا دلالت اگر نه همه که اکثر آن را بر دخول در مقعد، واژن و دهان طرف مقابل و اطرافیان نزدیکش، معمولاً زن‌های وابسته، را مشاهده کنید. اما افرادی که به‌شکلی افراطی وجنون‌آمیز از این عبارات استفاده می‌کنند، هنوز به‌طور جدی اسیر نگاه مالکیتی نسبت به برقراری رابطۀ جنسی هستند و نتوانسته‌اند خود را با سیستمی که ارتباط رضایت‌مند جنسی را محترم می‌داند، سازگار کنند. این افراد هنوز برقراری ارتباط جنسی یک مرد، در جایگاه عرفی مردانگی، با یک انسان دیگر را تصاحب آن دیگری می‌پندارند و ازاین‌رو آن را مایۀ حقارت می‌دانند.
ازآنجاکه این فحش‌ها با هدف تحقیر به‌کار می‌رود، مشخص می‌شود پیش‌فرض گویندۀ ناسزا همین ایدئولوژی دخول و اعمال قدرت از طریق عمل جنسی و دخول است؛ و الا اگر گوینده عمل جنسی و مشخصاً دخول را داد و ستد لذت می‌دید و نه اِعمال قدرت به‌منظور تحقیرکردن شریک جنسی‌اش، آن‌وقت وعده و وعید به دخول نه فحش که شاید نوعی تعارف به‌حساب می‌آمد.
اگر رفتار جنسی را به نوعی اعمال قدرت از طریق دخول یکی بر دیگری (دخول‌کننده بر دخول‌شونده) بدانیم، درواقع نگاهی غیرانسانی به عمل جنسی داشته‌ایم؛ درحالی‌که اگر انسان را مطلوب فی‌نفسه بدانیم، رفتار جنسی را عملی می‌دانیم که در آن هر طرف رابطه باید در عین اینکه به فکر لذت‌بردن و کام‌جویی خود از هر طریق است، به فکر لذت طرف مقابل خود هم باشد.
منابع
خانی، مجید، «ایدئولوژی دخول و فرهنگ دخول‌زده»، زمانه، آذر ۱۳۹۴٫
نراقی، آرش، «تجاوز جنسی به‌مثابه نقض حقوق بشر»، راه نو، ۱۳۹۳٫

توضیح: عکس متعلق به متن از آثار نقاشی نجمه جعفری زادگان است.

نوبهار محجوب ـ مشیانه

این مطلب را ارسال کنید: بالاترین Twitter
Print Friendly, PDF & Email

نظرات بسته است

جستجو
Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
آرشیو مطالب قدیمی